|
وَ اقْصِدْ في مَشْيِكَ وَاغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَ اِنَّ اَنْكَرَ الْاَصُواتِ لَصَوْتُالْحَميرِ 19( لقمان ) « (اي رسول يادآور روزي را كه لقمان به فرزندش گفت : پسرم ) در راه رفتن اعتدال را رعايت كن ، از صداي خود بكاه و هرگز فرياد مزن كه زشت ترين صداها صوت الاحمار است » آنچه باعث گرديد تا اين آيه را قرائت نمايم فريادها و داد و بيدادهايي بود كه يكي از رؤساي اركان در حين كار روزانه از آن در صحبت هاي معمولي مدد مي گرفت و هرموقع كار بالا مي گرفت اين فريادها نيز بيشتر مي شد و چنين تصورمي كرد كه با بلند كردن صداي خويش مي تواند به مقصود خويش نائل گردد. ولي افسوس كه اين فريادها نه تنها وي را ياري نمي كرد بلكه باعث افزايش ناراحتي ها و ايجاد كدورت بين پرسنل مي گرديد . از همه جالبتر اين بود كه وقتي اين آيات قرائت گرديد اولين اثر خود را بر روي فرماندهي گذاشت و به شهادت حاضرين ، تا آن زمان وي را چنين آرام و راحت در سخن گفتن نديده بودند .
+ نوشته شده در ساعت   توسط وحید کاظم زاده قاضی جهانی
|
|
|