مقدّمه

 

                        وَلَقَدْ صَرَّفْناهُ بَيْنَهُمْ لِيَذَّكَّرُوا فَاَبي اَلكْثَرُ النّاسِ اِلّا كُفُورا  50

                                       و لَوْ شِئْنا لَبَعَثْنا في كُلِّ قَرْيَهٍ نَذيراً  51

                            فَلا تُطِعِ الْكافِرينَ وَجاهِدْهُمْ بِه جِهاداً كبيراً  52  

 (فرقان)

 

« ما اين آيات را به صورتهاي گوناگون و موثر در ميان آنها قرارداديم تا متذكر شوند ولي بيشتر مرم جزانكار و كفر كاري در برابر آن نشان ندادند و اگر مي خواستيم در هر شهر و دياري ، پيامبري مي فرستاديم بنابراين  ] اي رسول [ از كافران اطلاعت مكن و بوسيله آيات قرآن با آنها جهاد بزرگي كن »

 

     يكي از فاكتورهاي اساسي رشد و بالندگي و اصلاح پذيري جامعه ، اهميت دادن به بخش نقد و انتقاد مي باشد ، انتقادي كه در آن دلسوزي و خير خواهي موج زده و خالي از هرگونه شائبه قصد و غرضي باشد كه يك جامعه متفكر و فهيم از يك منتقد خوب انتظار دارد ، لذا به باور اين قلم ، انسان به جهت موقعيت زماني و مكاني ، بايد در اولين مرحله در اصلاح خويش و در مراحل بعدي در اصلاح محيط اطراف زندگي خود اهتمام كند ، و به واسطة وظيفه امر به معروف و نهي از منكر ، بهترين شيوة انتقاد را فراخور مخاطب خويش و قدرت اثرگذاري آن برگزيند .

آنچه پيش رويتان است حاوي گزيده اي از خاطرات تلخ و شيرين سربازي است كه بطور ناخواسته در محيطي داخل مي شود و در شرايطي قرار مي گيرد كه در گذشته تصورات و ذهنيّت هاي ديگري نسبت به آن داشته و تا كنون آن را تجربه ننموده بود، پس با احساس مسئوليت تصميم مي گيرد تا به شكلي محيط پادگان را با خود انتقادي ، تحت تأثير قرار داده و در حد توان به اصلاح برخي از رفتارها و سليقه هاي نادرست بپردازد لذا در راستاي آن ، شيوه قلم زني را به سبب برخي از محدوديت ها و خط قرمزهاي موجودي كه بعلت بسته بودن محيط بر سربازخانه ها حاكم بوده غير عملي و گاه ناممكن مي بيند پس به مبارزه قرآني روي آورده و با شيوه قرآن درماني در عصر موسوم به اصلاحات ، دست به ابتكار جديدي مي زند واز اين طريق مي كوشد تا انحرافات ، كج سليقگي ها و زشتي برخي از تعاملات موجود را به زبان قرآن در قالب انتقاد ارائه داده و به ياري آن ، برنامه ها و قوانين اساسي و اصولي مد نظر اسلام و انقلاب را متذكر گردد ، لذا صبحگاههاي نظامي سربازخانه را به دليل حضور تمامي پرسنل كادر و وظيفه ، بهترين فرصت عملي شدن اين تصميم مي بيند و از طريق برنامه قرائت قرآن كريم به مبارزة قرآني مبادرت مي ورزد .

     اين قلم با مكتوب اين خاطرات قصد دارد تا حوزه اين مبارزه را وسعت بخشيده و آن را به صورت فرهنگ صحيحي كه خود قرآن بر رسول اكرم(ص) تجويز مي كند درآورد، مبارزه با برخي شيوه هاي نادرستي كه بالطبع ده ها بار بيشتر و بزرگتر از آنها را در سازمانها ، ادارات و شركت هاي ديگر كشور روزانه شاهد هستيم . اميد است اين اثر بتواند در بسط و گسترش فرهنگ نقد و انتقاد در جامعه اسلامي و ترويج امر به معروف و نهي از منكر قدمي هرچند كوچك بردارد .انشاء الله .

 

وحيد كاظم زاده قاضي جهاني

     پنجم محرم  1424 هـ.ق.